این جماعت چرا نمیرن خونه اشون؟ چرا اینجا اینقدر شلوغه؟ ای خدا دارم دیوونه میشم

مرده شور ببره این زندگی رو

به وضعیت نامعلومم دلخوش باشم یا آینده تیره و تارم؟

کاش جرات و جسارت مردن رو داشتم

دقیقا احساس کسی رو دارم که میخواد بره به سمت غرب؛ اما سوار ماشینی شده که داره به سمت شرق میره!!!

تازه هیچ کاری هم از دستش بر نمیاد جز اینکه مبهوت نگاه کنه!

من نگرانم!

اصولا من آدم نگرانی هستم و استعداد خارق العاده ای در پیدا کردن موارد جدید برای نگرانی دارم! خیلی وقتها وقتی ذهنم ماجرائی برای نگرانی پیدا نمیکنه به شکل شگفت انگیزی نگران ابری یا آفتابی بودن هوا میشم!!

اگر ذهنت قوی باشه و بهش خوراک ندی حتما خودت رو خواهد خورد

اما اینبار ماجرا فرق میکنه. من نگرانم! نگران تو، نگران تاثیری که توی زندگی تو دارم و فشاری که وارد میکنم. اینها به خاطر ناهمگونی ما دوتاست!(با وجود این همه تفاهم و درک متقابلی که از همدیگه داریم اما مثل همه ادمهای دیگه ناهمگونی هائی هم با هم داریم) جنس زندگی من تا اینجا با جنس زندگی تو فرق داشته و خوب فانتزی ها و یکسری اهداف زندگیمون هم متفاوت بوده! تو زندگی بسیار علمی تری داشتی و من بیشتر دنبال کشف بودم. تو دوست داشتی قله ها رو فتح کنی و من .... آره من هیچ قله ای رو فتح نکردم من دوست داشتم هر روز و هر ساعت و هر لحظه به قله ها و به راههای فتح اونها فکر کنم. اما هیچ وقت هیچ علاقه ای به فتح هیچ قله ای نداشتم!! من نگرانم

من نگرانم میل تو به فتح قله ها رو نابود کنم(که به نظر میاد کردم!) من نگرانم میل تو به بالا و بالاتر رفتن رو نابود کنم(که روح تو داره با این ماجرا مبارزه میکنه) من نگرانم که تو ایده آل ها و اهدافت رو از دست بدی (مگه دوست نداشتی هیات علمی یک دانشگاه دولتی بشی؟ چرا دیگه علاقه نشون نمیدی؟) من نگرانم!

من نگرانم با تو بودن باعث بشه میل فکر کردن به قله ها و به خلسه فرو رفتن رو از دست بدم. که قرار گرفتن توی فضای استیصال بین "فکر کردن به قله ها" یا "حرص زدن برای رسیدن به قله" من رو داغون کنه. من نگرانم حرص به "رسیدن" و "چنگ انداختن به سمت اهداف" پنجه های من رو خشن کنه و چنگ انداختن رو عادتم! من نگرانم!

من نگرانم یک روز صبح چشمهامون رو باز کنیم و یکهو ببینیم "ما چیزی شدیم که اصلا نمیخواستیم بشیم" اونوقت متحیر و عصبی به همدیگه نگاه کنیم و با خودمون فکر کنیم "تو از من چیزی ساختی که من نمیخواستم" و بعد خدای نکرده با این ذهنیت با هم بجنگیم که "تو زندگی من رو خراب کردی" اونوقت دیگه ........... نگرانی هیچ سودی نداره

رمز عشق و شادکامی: همه چيز رو اونطور که هست بپذيری و ببينی

حالا شما موفقيت ميل ميكنيد يا شادكامي؟

                      خواب دیده ام خانه ای خریده ام
                                                               بی پرده!
                                                                 بی پنجره!
                                                                        بی در!

هی بخند!
چیزی نگذشته است که من سی ساله شده ام

حاجی شرمنده من تازه پیغامت رو دیدم.

بابابرقی جان غلام ادبتم خیلی آقایی خیلی مردی دمت گرم

کجایی عزیز دل؟ خبری ازت نیست!

خیلی ارادتمندم بابابرقی جان خیلی زیاد

ای همه خوب
اگرازظلمت شب می ترسی
چلچراغ نگهم را به تو خواهم بخشید
روشنایی چشمانم را،که نشان سحرند
به تو خواهم بخشید
اگر از دوری ره می ترسی
دستهایم را،که پلی روی زمان می بندند
و به کوتاهترین فاصله من را به تو می پیوندند
به تو خواهم بخشید

اگر از تنگی چشم دگران،اگر از زمزمه ها می ترسی
و اگر ترس تو از خویشتن است
من تو را در تن خود، در رگ و هستی خود ، محو و گم خواهم کرد
من  وفا و  دل عاشق خود را
به تو خواهم بخشید

شد دو هفته!!

نميدونم چرا ملت همه فكر ميكنند همه چيزشون درسته و همه يه جورايي حق به جانب شدن!!!!

آقاجان! يه نگاه به خودتون بندازيد! چي چي بهتون اضافه شده كه اينقدر دوچار توهم شديد؟ چيه كه فكر ميكنيد "حق باشماست؟"

لطفا يه لحظه صبر كنيد

قبول دارم هر كاري اولش ممكنه خيلي سخت باشه مخصوصا اينكه انگيزه ها كه محرك اصلي شروع يك كار جديد هستند هم كاملا واضح و مشخص نباشن!

غلبه بر اين اينرسي لا مصب خيلي خيلي سخته اما بايد استارت بزنم

پس پيش به سوي مبارزه با اينرسي!

بهش بگو:

جد و آبادت نمي تونه!!!!!

هر وقت برنامه هام فشرده ميشه ناخودآگاه و اتوماتيك "عصبي" ميشم. هر وقت براي انجام يكسري كار شتاب به خرج ميدم اين شتابها توي وجودم باقي ميمونه و بايد كمي انرژي به خرج بدم براي "باز آرام شدن".

چند روزه دوست دارم روي يك مساله مهم فكر كنم. شايد بايد بيشتر تمركز كنم